• Ιστορία
 Το 1988, κάποια «παιδιά» προερχόμενα κυρίως από τους Αμπελοκήπους, την περιοχή στην οποία ο Παναθηναϊκός μεγάλωσε και μεγαλούργησε, αποφάσισαν να οργανωθούν και να αποκτήσουν το δικό τους σύνδεσμο. Έτσι, με πολλά όνειρα και αγάπη για την ομάδα τους δημιούργησαν τους «MAD BOYS». Ένα όνομα που τους χαρακτήριζε πάντοτε και συνεχίζει ως σήμερα.  Τότε, η τρέλα των παιδιών στεγάστηκε στο μυθικό και πραγματικά αξέχαστο, για όλους μας, «δωματιάκι» της Μεγάλου Σπηλαίου 6. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τότε την εξέλιξη του συνδέσμου. Η παρέα των παιδιών σιγά-σιγά μεγάλωνε οι MAD ζούσαν με τον παλμό του κόσμου του Παναθηναϊκού. Αν και στην αρχή ο σύνδεσμος λειτουργούσε από μια παρέα, σύντομα ο κόσμος ερχόταν καθημερινά στο σύνδεσμο απ' όλη την Αθήνα για να μάθει τα διάφορα νέα. Και φυσικά τις ημέρες των αγώνων στη Θύρα 16 του ΟΑΚΑ για να φωνάξει και να ενισχύσει την ομάδα. Η συγκεκριμένη Θύρα αποτέλεσε μάλιστα για πολλά χρόνια τον «πυρήνα» στην εξέδρα του Παναθηναϊκού στους ευρωπαϊκούς και στους ελληνικούς αγώνες.    Οι MAD εκείνα τα χρόνια πρωτοτυπούσαν σε όλα τα επίπεδα. Κατ' αρχάς σκοπός τους ήταν να ενισχύουν όλα τα τμήματα της ομάδας, τον ερασιτέχνη γενικότερα. Έτσι, αγκάλιασαν κυρίως το μπάσκετ που ήταν παραμελημένο σε σχέση με το ποδόσφαιρο. Το υποστήριξαν σε τέτοιο βαθμό ώστε να χαρακτηριστούν από πολλούς ως ''μπασκετικοί''. Ακόμα ακολούθησαν το βόλεϊ, ακόμα και τα γυναικεία τμήματα, κάτι που ήταν πρωτόγνωρο για την εποχή εκείνη. Κάθε φορά που ο σύνδεσμος υποστήριζε την ομάδα είχε έναν ιδιαίτερο τρόπο για να το δείχνει, η παρουσία στην εξέδρα ήταν κάθε φορά εντυπωσιακή. Πάντοτε με συνεχή φωνή και καινούργια συνθήματα, άλλοτε με καπνογόνα, τύμπανα και φυσικά πάντα με τα πολλά πανό, που προκαλούσαν διάφορα σχόλια από εχθρούς και φίλους. Για την δημιουργία των πανό καθώς και των συνθημάτων πάντως αναλώθηκαν πολλά Σαββατοκύριακα που θα μείνουν αξέχαστα σε κάποια «παιδιά» που τώρα πια έχουν μεγαλώσει.     Αργότερα, το 1993, οι MAD BOYS,υπήρξαν οι πρωτεργάτες στην ίδρυση των ATHENS FANS οι οποίοι ήταν το αποτέλεσμα της συγχώνευσης 9 και πλέον συνοικιακών συνδέσμων. Μέσα στο κίνημα των ATHENS FANS ο σύνδεσμος ανέπτυξε δράση,πήρε πρωτοβουλίες και προσπάθησε να καθιερώσει έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης ανάμεσα στους οπαδούς του Παναθηναϊκού. Μία σκέψη πιο ολοκληρωμένη που περιελάμβανε την ενίσχυση όλων των τμημάτων της ομάδας καθώς και τη συνεχή προσπάθεια για την βελτίωση της εξέδρας.   Ένα χρόνο αργότερα, το 1994, οι MAD BOYS μεταστεγάστηκαν σ' έναν μεγαλύτερο χώρο, στην Κολχίδος 26. Σ' έναν χώρο που υπήρχαν μεγαλύτερα όνειρα και φιλοδοξίες από ποτέ. Μετά το τέλος της περιόδου 1994-95 οι απόψεις του συνδέσμου διαφοροποιήθηκαν από αυτές των ATHENS FANS και κάπου εκεί μετά από απόφαση μας, οι δρόμοι μας χώρισαν οριστικά. Εκείνη την περίοδο αυτό μας φάνηκε σαν σωστότερο. Πολλοί, βέβαια, έσπευσαν να κατηγορήσουν το σύνδεσμο για αδιαλλαξία και εγωισμό εκ μέρους μας. Ό,τι και να πούμε, ότι και να γράψουμε γι' αυτήν την απόφαση η ιστορία θα κρίνει τις πράξεις μας.   Έτσι, λοιπόν, ο σύνδεσμος τράβηξε το δρόμο του. Πέρασε κάποιος καιρός νηνεμίας ώσπου έφτασε ο καιρός για κάτι διαφορετικό.  Το καλοκαίρι του 1996 μπήκαν οι βάσεις και τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου ήταν γεγονός. Το πρώτο τεύχος του ομώνυμου περιοδικού το οποίο θα εκδιδόταν για δύο χρόνια. Το περιοδικό αυτό είχε τεράστια απήχηση στις τάξεις των οργανωμένων αλλά και των απλών οπαδών του Παναθηναϊκού. Για δύο χρόνια προσπάθησε και κατάφερε να ξυπνήσει συνειδήσεις, να περάσει μηνύματα και να θίξει θέματα τα οποία άλλοι ούτε που τα σκεφτόντουσαν. Για πολλούς από εμάς το περιοδικό είχε γίνει το ναρκωτικό μας και περιμέναμε τη μέρα που θα βγει για να το διαβάσουμε και να το ξεζουμίσουμε. Το περιοδικό, όμως, με τα γραφόμενά του ενόχλησε πολλούς. Γι' αυτό μετά από δύο χρόνια συνεχούς παρουσίας διέκοψε αναγκαστικά την λειτουργία του το 1998,ταυτόχρονα με το κλείσιμο των συνδέσμων εκείνο το καλοκαίρι. Εκείνη η περίοδος ήταν από τις χειρότερες για το club. Δεχθήκαμε, μάλιστα, εξώδικο από την ΠΑΕ, όπως όλοι, με το οποίο μάθαμε ότι η παρουσία μας ήταν ανεπιθύμητη για την ομάδα και μας καλούσαν να κλείσουμε. Η θέση μας ήταν δύσκολη και παρόλο που μείναμε ανοιχτοί βρεθήκαμε σε αδιέξοδο αφού εκτός από το κλείσιμο του περιοδικού έπρεπε να δεχθούμε την κατάργηση του ονόματος του συνδέσμου. Από τότε οι MAD πέρασαν σε μία περίοδο απραξίας, που ήταν άλλωστε φανερή σε όλους. Τα γεγονότα εκείνου του καλοκαιριού στοίχισαν για το σύνδεσμο καθώς και για όλο τον κόσμο του Παναθηναϊκού. Χρειάστηκε να περάσει ένας χρόνος και να φτάσει το καλοκαίρι του 1999 για να αλλάξει κάτι.   Τότε, πάρθηκε η απόφαση ο σύνδεσμος να μεταφερθεί ακριβώς απέναντι από τον ιερό χώρο της Θύρας 13, δίπλα από το οινομαγειρείο και από τα ηλεκτρονικά το στέκι των MAD στην νεανική τους ηλικία. Η μεταφορά του συνδέσμου στο νέο χώρο συνδυάστηκε με την αλλαγή της έδρας του Παναθηναϊκού, αν και η απόφαση μας πάρθηκε μήνες πριν την απόφαση της διοίκησης. Το γεγονός αυτό δεν ήταν το κύριο που συνέβαλε στην απόφαση μας. Ήταν θέμα που είχε να κάνει με την 13, με τις αναμνήσεις που έφερναν τα ηλεκτρονικά και οι γύρω δρόμοι. Ήταν η ευχαρίστηση να μένουμε στην οδό Παναθηναϊκού. Και φυσικά ήταν η πρόθεση του συνδέσμου να ξανααναλάβει πρωτοβουλίες και να ξυπνήσει τον κόσμο του Παναθηναϊκού από τον ''λήθαργο'' στον οποίο έχει πέσει.    Το 2002 άρχισε η επανακυκλοφορία του περιοδικού το οποίο συνεχίζει να κυκλοφορεί μέχρι και σήμερα εμφανώς ανανεωμένο σε πολλά θέματα από την παλαιότερη του μορφή αλλά διατηρώντας πάντα την αντικειμενική κρίση και άποψη του.   Το 2003 δημιουργούνται η Ανεξάρτητοι με τους MAD να παίζουν σημαντικό ρολό στη δημιουργία τους αλλά και στην πορεία τους κατά τη διάρκεια της δίχρονης ύπαρξής τους . Το χαρακτηριστικό αυτού του κινήματος που το δυναμικό του ήταν πάνω από 30 συνδέσμους από Αθήνα και επαρχεία, ήταν ο διετής αποκλεισμός της ομοσπονδίας από το γήπεδο από την ΠΑΕ η οποία για αυτήν την αντιμετώπιση επικαλέστηκε διάφορα επιχειρήματα ένα από τα οποία αφορούσε τους MAD .Το διετές εμπάργκο κράτησε μέχρι τον τελευταίο αγώνα στη Λεωφόρο, παρόλα αυτά η ομοσπονδία το διάστημα το οποίο παρέμεινε «εξόριστη» από το γήπεδο και τη θύρα 13 περιστασιακά έκανε αισθητή την παρουσία της στη Λεωφόρο από το απέναντι πέταλο της θύρας 13.  Την επόμενη αγωνιστική περίοδο η ομάδα μετακόμισε για δεύτερη φορά στο ΟΑΚΑ όπου οι MAD και οι υπόλοιποι σύνδεσμοι που αποτελούσαν τους Ανεξάρτητους έπαιρναν για έναν χρόνο εισιτήρια στη θύρα 17. Την περίοδο 2006-07 πραγματοποιήθηκε η πολυπόθητη ένωση και πορευόμαστε σχεδόν όλοι οι σύνδεσμοι μαζί ως «ενιαίος φορέας συνδέσμων Θύρας 13».Οι MAD υπήρξαμε μπροστάρηδες και πάλι κάνοντας ότι περνάει από το χέρι μας με σκοπό την πραγματοποίηση του ονείρου.    Όσα κι αν περάσαμε, όσα κι αν πάθαμε και ό,τι και να μας κόστισαν αυτά εμείς θα συνεχίζουμε. Όσα ειπώθηκαν και έκαναν σ' εμάς τα προσπερνάμε αλλά ποτέ δεν τα ξεχνάμε. Στόχος μας δεν ήταν ποτέ και ούτε θα είναι η προβολή και τα φράγκα. Και να είστε σίγουροι ότι όσα χρόνια κι αν περάσουν θα πολεμάμε για το καλύτερο του Παναθηναϊκού και του κόσμου του. Άλλωστε το γεγονός και μόνο ότι ανοίγοντας τα παράθυρα του club έχουμε τη καλύτερη θέα του κόσμου, δεν μας αφήνει άλλα περιθώρια.  |
 |
• Βιβλίο
 |
